Zdjęcia TatrGaleria

Polana Huciska

Zdjęcia Tatr Orla Perć

Jeden z najtrudniejszych i najbardziej niebezpiecznych[1] szlaków w Tatrach Wysokich, poprowadzony zboczami oraz granią przez przełęcze i szczyty, między przełęczami Zawrat i Krzyżne i dalej grzbietem Wołoszyna na Polanę pod Wołoszynem. Odcinek od Krzyżnego do Polany pod Wołoszynem jest od 1932 roku zamknięty i nie przewiduje się jego otwarcia. Orla Perć prowadzi właściwie granią, ale miejscami, z powodu ukształtowania terenu, oddala się od niej, omijając szczyty i turnie. Jest oznakowana kolorem czerwonym. Na szlaku znajdują się rozliczne ułatwienia (łańcuchy, klamry i żelazne drabinki), mimo to jednak szlak ten nie jest odpowiedni dla początkujących turystów górskich, wymaga pewnego obycia z górami, sposobem korzystania z łańcuchów, wreszcie umiejętności wyszukiwania właściwych chwytów i stopni[2]. Szczególnie istotne jest to przy złej pogodzie. Liczne ekspozycje na szlaku są stosunkowo silne.

Od czasu otwarcia szlaku w 1906 zginęło na nim ponad 100 turystów[1].

Najlepszymi punktami wypadowymi na Orlą Perć są schronisko na Hali Gąsienicowej i schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich.

Przejście Orlą Percią można podzielić np. na dwie części:
Od Zawratu po Granaty (na tym odcinku znajdują się szczyty: Mały Kozi Wierch, Zmarzłe Czuby, Zamarła Turnia, Kozie Czuby, Kozi Wierch, Buczynowa Strażnica, Czarne Ściany). Od lipca 2007 r. ruch turystyczny na odcinku Zawrat – Kozi Wierch odbywa się wyłącznie w kierunku wschodnim od Zawratu do Koziego Wierchu. Od Granatów na Krzyżne (szczyty: Wielka Orla Turniczka, Orla Baszta, Buczynowe Czuby, Buczynowa Turniczka, Mała Buczynowa Turnia, Ptak, Kopa nad Krzyżnem).  Należy pamiętać że z tego odcinka nie ma możliwości wcześniejszego zejścia ze szlaku.

Trzecia część Orlej Perci prowadząca granią Wołoszyna, z częściowym obejściem jej ostrza, jest zamknięta dla ruchu turystycznego. Ze względu na ochronę przyrody (cały teren Wołoszyna stanowi rezerwat ścisły) nie przewiduje się jej otwarcia.

Odcinek między Świnicą i Zawratem, również oznakowany na czerwono, nie jest częścią Orlej Perci.

Pomysłodawcą budowy Orlej Perci był Franciszek Henryk Nowicki, proponując w 1901 r. wytyczenie drogi od Wodogrzmotów Mickiewicza przez przełęcz Krzyżne, Świnicę, Kasprowy Wierch i przez Czerwone Wierchy aż do Doliny Kościeliskiej. Na Świnicy projektowany szlak miał się rozgałęziać w stronę Morskiego Oka, granią przez Szpiglasowy Wierch i Miedziane.

Szlak został wytrasowany w latach 1903-1906 (począwszy od Wołoszyna, objętego obecnie rezerwatem; odcinek od Polany pod Wołoszynem do Krzyżnego zamknięto w 1932) nakładami Towarzystwa Tatrzańskiego i wielkiego miłośnika Tatr, księdza Walentego Gadowskiego. W latach 1904 i 1911 wytrasowano szlaki łącznikowe, które pozwalają na pokonywanie trasy w krótszych odcinkach, przy czym szlak Zmarzły Staw Gąsienicowy – Kozia Przełęcz – Pusta Dolinka wytrasowano w 1912, zamknięto w 1925 i ponownie wyznakowano w 1953.

Pod koniec 2006 z apelem "Orla Perć – następne stulecie" do władz Tatrzańskiego Parku Narodowego o polepszenie zabezpieczeń na szlaku wystąpiły dwie osoby: przewodnik tatrzański Irena Rubinowska oraz reżyser filmowy Piotr Mikucki[3]. Władze Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego proponowały natomiast demontaż wszystkich klamr i łańcuchów i zamianę szlaku na via ferratę. Argumentowały, że tak trudny szlak powinien być dostępny tylko dla ludzi z doświadczeniem taternickim, którzy dysponują i potrafią posługiwać się sprzętem asekuracyjnym.

Dyrekcja TPN od lipca 2007 wprowadziła ruch jednokierunkowy na Orlej Perci na odcinku od Zawratu do Koziego Wierchu[4].

Przypisy
1. Dariusz Dyląg: Orla Perć: przewodnik wysokogórski. Pruszków: Oficyna Wydawnicza Rewasz, 2006. ISBN 83-89188-50-3.
2. Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XV. Latchorzew: Trawers, 2007. ISBN 978-83-60078-04-4.
3. Orla Perć – następne stulecie. [dostęp 19.10.2008].
4. Turnia.pl: Orla Perć jednokierunkowa. [dostęp 19.10.2008].

Bibliografia
1. Dariusz Dyląg: Orla Perć: przewodnik wysokogórski. Pruszków: Oficyna Wydawnicza Rewasz, 2006. ISBN 83-89188-50-3.
2. Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XV. Latchorzew: Trawers, 2007. ISBN 978-83-60078-04-4.

Źródło: wikipedia.org
Tekst udostępniany na licencji GNU Free Documentation License

Zdjęcia TatrGaleria

Granaty
Granaty
angelo1955
Granaty
Granaty
angelo1955
Granaty i Wielka Buczynowa Turnia
Granaty i Wielka Buczynowa Turnia
angelo1955
Kozi Wierch
Kozi Wierch
angelo1955
Droga na Krzyżne
Droga na Krzyżne
angelo1955
Widok z drogi na Krzyżne
Widok z drogi na Krzyżne
angelo1955
Orla Perć
Orla Perć
angelo1955
Granaty
Granaty
Agusia
Przełęcz Krzyżne
Przełęcz Krzyżne
Agusia
Na Kozim Wierchu
Na Kozim Wierchu
angelo1955
Zawrat
Zawrat
Radek
Kozi Wierch
Kozi Wierch
Radek
Orla Perć
Orla Perć
Radek
Droga na Zawrat
Droga na Zawrat
marekmarecki23
Orla Perć - Granaty
Orla Perć - Granaty
barcelona2500
Orla Perć
Orla Perć
Honia
     

Zdjęcia TatrOrla Perć

 Przejście zPrzejście doKolor szlakuCzas
1ZawratKozia Przełęcz60 m
2Kozia PrzełęczKozi Wierch90 m
3Kozi WierchPrzełęcz nad Buczynową Doliną40 m
4Przełęcz nad Buczynową DolinąZadni Granat30 m
5Zadni GranatSkrajny Granat20 m
6Skrajny GranatPrzełęcz Krzyżne120 m
 Długość trasy: 6h (3.498 km) Przewyższenia do pokonania: w górę - 309m, w dół - 369m.

mapa serwisu Google kontakt